1-امروز به اين فکر مي کردم که چرا تمام شهر سازي ها پل ها و قطار و ماشين و هر چه فکر کنيد تقليد از الگوهاي غربي ست. آيا نمي شود خانه هايي متفاوت با انديشه خلاق طراحي کرد. ؟ آيا نمي توان بدون دوري از تکنولوژي اصالت خود را حفظ کرد؟

2- چرا مهندسا و سازنده هاي ما به خودشون اجازه نمي دن که خلقيت به خرج بدن. خلقيتي که بر اساس فرهنگ ودين مردم اين مرز و بوم باشه . آن زمان ديگر دوگانگي فرهنگي و اشکالاتي که حالا پيش مي آيد  وجود نخواهد داشت.

3-معماري کوبيسم يا اپرسيونيسم انتزاعي که در بعضي بنا ها ديده مي شه زاييده فرهنگ غرب است. فرهنگ مدرني که زيبايي را فقط به خاطر زيبايي ستايش مي کند اما در فرهنگ ما از زيبايي در جاي جاي زندگي استفاده مي شود نه به خاطر خود زيبايي بلکه به خاطر رساندن مفهوم  و معنايي به ديگران اما به طريقي زيبا.

4- امروز را ناديده بگيريد که ما خود را گم کرديم اما در 300-400 سال پيش يعني قبل از قاجار(از قاجار تا 30 سال پيش را دوران افول هنري مي شمارند. دوراني که هيچ علم و اختراعي بروز نيافت) ما صاحب معماري و تمدني مستقل بوديم و معماران ما همه از خلاقيت و دانش خود استفاده مي کردند. تلاشي که هنوز آثار آن در اصفهان و کاشان و کرمان وخيلي از شهر هاي ديگر باقي مانده است.

5- من خوانندگان اين سطور را دعوت به فکر کردن در زندگي کنوني خويش مي کنم هرچند همه ما به آن عادت کرده ايم ، اما کمي انديشه و توجه به مباني اسلام و فرهنگ ايران مارا متوجه غفلتمان از فرهنگ و گذشته خويش مي کند.